जंगलमा मुसा र हात्ती भन्ने दुई साथी बस्थे। मुसा सानो भए पनि चञ्चले र चतुर थियो, भने हात्ती ठुलो र बलियो। उनीहरूको मित्रता गहिरो थियो, तर एक दिन सानो कुरामा उनीहरू बीच ठुलो झगडा भयो।
मुसाले हात्तीलाई भने, “तिमी सधैं ठुलो भएको घमण्ड गर्छौ। मलाई कहिल्यै महत्व दिन्नौ।”
हात्तीले उत्तर दियो, “तिमी सानो छौ भन्दैमा म तिम्रा सबै कुरा सहन सक्दिन।”
झगडा यति बढ्यो कि उनीहरूले एकअर्कासँग कहिल्यै नबोल्ने निर्णय गरे।
केही समयपछि एक दिन हात्ती नदी छेउमा खेल्दा हिलोमा फस्यो। उसले धेरै प्रयास गर्यो, तर जति कोसिस गरे पनि बाहिर निस्कन सकेन। डरले भरिएको हात्तीले टाढैबाट मुसालाई देख्यो र सहयोगका लागि गुहार गर्यो।
मुसाले पहिले झगडाको कुरा सम्झियो। तर, उसले सोच्यो, “झगडाको कारण साथीलाई छोड्नु हुँदैन।”
मुसा तुरुन्तै आयो। उसले आफ्नो साना साथीहरूको सहायता माग्यो र सबै मिलेर हात्तीलाई हिलोबाट बाहिर निकाल्ने उपाय गरे। मुसाको चतुराइले हात्ती सुरक्षित रूपमा बाहिर निस्क्यो।
हात्तीले मुसालाई हृदयदेखि धन्यवाद दियो। “मुसा, मैले तिमीलाई कहिल्यै गम्भीरतासँग हेरेनछु। तर, आज मैले तिम्रो असल मित्रताको महत्त्व बुझेँ।”
मुसाले मुस्काउँदै भन्यो, “झगडाले हामीलाई कमजोर बनाउँछ। अब हामी कहिल्यै झगडा गर्नेछैनौं।”
त्यस दिनदेखि उनीहरू फेरि मिलेर बस्न थाले। उनीहरूले बुझे कि साँचो मित्रता माफी, समझदारी, र सहयोगमा आधारित हुन्छ।
सन्देश:
झगडा गर्दा दुबै पक्षलाई नोकसान हुन्छ। साँचो मित्रता भनेकै मिलेर बस्नु हो।
– सुमन महर्जन